جهود

پدربزرگم تعریف میکرد: در زمانهای قدیم، مردی یهودی در شهر ما زندگی میکرد که همه او را فارغ از اینکه اسم اصلیاش چه بوده، به مناسبت دینش جوود(:جهود) صدا میزدند. آدم بسیار خوبی بود (العهدة علی الرّاوی) تا جایی که روزی به وی گفتند: "تو که اینقدر خوبی، بیا و مسلمان شو". او هم نگاهی عاقل اندر سفیه به آنان انداخته و گفت: