تقلید ادیبانه ای از چک چک آب است
آواز
قناری که چنین نغز و خوش آوا ست
***
من که ز فرط غصّه می خندم شب و روز
کی می
رسد روزی که از شادی بگریم؟
***
آسمانا! دو-سه سال عمر مرا باز بده
تازه می
خواهم از این بعد جوانی بکنم
***
غزل منزوی وار نیکو بود
غزل های من منزوی
وار نیست
***
در گردش زمانه یکی سرو شو نه بید
در گیر و دار حادثه خم شو، ولی
نلرز
***
برچسب:
نویسنده: مریم فلاح
تاريخ: سه
شنبه
17 اسفند
1395 ساعت: 20:42